ÇEMAŞ işçileri birleşerek, mücadele ederek haklarını savunabilir, işten çıkarmaların önüne geçebilir. Birlik, örgütlü bir duruş ve kararlı bir mücadeleyle bu oyun bozulabilir. ÇEMAŞ işçisi, ekmeği üzerinden oynanan kirli oyunları boşa çıkarabilecek güce sahiptir.
ÇEMAŞ’ta yaklaşık 600 işçi çalışıyor. Yılbaşından hemen sonra 29 işçi işten çıkarıldı. Bu, son bir yıldır süren işten çıkarma saldırılarının bir halkasıdır. Geçen yıl ÇEMAŞ’tan 94 işçi atılmıştı, ardından 26 Mayıs’ta 40 işçi daha işten çıkarıldı.
ÇEMAŞ yönetimi, işçi kıyımını “ekonomik sıkıntılar” bahanesiyle savunuyor. Üretim daralmasından ve kârın azalmış olmasından söz ediliyor. Ancak, gerçekler ortada: ÇEMAŞ, 2024 ve 2025 yıllarında kâr rekorları kırmış bir şirket. Işıklar Holding’in en kârlı ve sürekli büyüyen kurumu olan ÇEMAŞ, işçi kıyımını gerçekleştirirken, aynı zamanda İŞKUR üzerinden yeni işçiler almakta. Yani ÇEMAŞ, ucuz iş gücü peşindedir. Sendikalı, “yüksek” maaşlı işçilerden kurtulmaya çalışmaktadır.
ÇEMAŞ’ta örgütlü olan Birleşik Metal-İş Sendikası Anadolu Şubesi, bu işçi kıyımına karşı suskun. Sendika, işten çıkarılan işçilerin haklarını savunmak için herhangi bir adım atmıyor, eylem ve mücadele örgütlemiyor. İşçilerin hem ÇEMAŞ yönetimine hem de sendikanın sessizliğine olan tepkileri büyüyor. BMİS Anadolu Şube Başkanı, sanki işten atılma süreci yokmuş gibi bir tutum sergiliyor. Kıyımlar sonrası sürece müdahale etmek için tek bir girişimde bulunmuyor. Dahası, “yapacak bir şey yok” diyerek, yıllardır sendikaya aidat ödeyen işçilerin hukuki haklarını dahi savunmuyor. Bu yaşananlar sendika ile kapitalistin işten atmalar konusunda anlaştığı kanısını güçlendiriyor.
İşçilerin sabrı tükeniyor. Hem ÇEMAŞ’ın işçi kıyımı hem de sendikanın kayıtsız tutumu, işçilerin tepkisini büyütüyor. Eğer işçiler, işten çıkarmaları engellemek ve mücadeleyi büyütmek için harekete geçmezse, bu kıyımların önüne geçmek mümkün olmayacak.
ÇEMAŞ’ta yıllardır çeşitli nedenlerle işten çıkarmalar yaşanıyor ve her bir kıyım, işçilerin birliği ve mücadelesinin ne denli önemli olduğunu gösteriyor. İşten çıkarmaların engellenmesinin tek yolu, güçlü bir mücadeledir. Kârlarına kâr katan sermayedarların, küçülme bahanesiyle işçi çıkarmaları, kapitalist sistemin bilinen bir oyunudur. Eski işçiler, küçülme bahanesiyle işten çıkarılır, ardından daha düşük ücretlerle yeni işçiler alınır. Bu döngü, işçilerin hak kayıplarına uğramasına neden olur.
ÇEMAŞ işçileri birleşerek, mücadele ederek haklarını savunabilir, işten çıkarmaların önüne geçebilir. Birlik, örgütlü bir duruş ve kararlı bir mücadeleyle bu oyun bozulabilir. ÇEMAŞ işçisi, ekmeği üzerinden oynanan kirli oyunları boşa çıkarabilecek güce sahiptir.
