BAKIŞ
SINIF TAVRI
KAVGANIN İÇİNDEN
KAVGANIN YARISI
KAPAK
Ölüm ve sömürü düzenini yıkacağız!
Artık yeter! İşçi ölümlerinin kader, fıtrat ya da talihsizlik olarak nitelenmesine izin vermeyeceğiz. İşçilerin acısını birkaç günlük açıklamayla geçiştirenlere, sorumluları koruyanlara, öfkemizi unutturmaya çalışanlara boyun eğmeyeceğiz.
“Yaşamak” için örgütlü mücadele şart!
İşçi sınıfımız; azami kâr hırsıyla davranan, alınması gereken önlemleri masraf kalemi olarak gören, üç kuruş daha fazla kazanmak için işçilerin canına kasteden kapitalistleri ancak iş yeri iş yeri, fabrika fabrika örgütlenerek dizginleyebilir. Böylelikle insanca çalışma ve yaşama koşullarını elde edebilir.
Ücret asgari, sömürü azami!
İşçi sınıfı, kapitalistlerin “rekabet”, “sürdürülebilirlik” vb. safsatalarına, “batarız”, “fabrikalar kapanır” yalanlarına göre değil, insanca yaşam ve çalışma koşulları için kendi sınıfsal çıkar ve ihtiyaçlarına göre konumlanmalıdır.
Şiddet düzenine karşı mücadeleye!
Eğer kadına yönelik şiddet bireysel değil toplumsal bir sorunsa, bu şiddetin son bulması, öncelikle onu yaratan toplumsal koşulların ortadan kalkmasıyla, yani sömürüye dayalı bu sistemin son bulmasıyla mümkündür. Ancak kadını-erkeğiyle şiddete karşı mücadele bugünden yarına ertelenemez bir sorumluluktur.

Emperyalizm ve anti-emperyalist mücadele-3
Öncü işçiler, anti-emperyalizmi her zaman sınıf mücadelesi perspektifiyle ele almak zorundadır. Emperyalist sistem, dünya çapında örgütlenmiş kapitalist bir sistemdir ve her ülkedeki dayanağı o ülkenin sermaye sınıfıdır. Dolayısıyla emperyalizme karşı mücadele, işçi sınıfının kendi burjuvazisine karşı yürüttüğü mücadeleden bağımsız düşünülemez. Bu bağ kurulmadığında, anti-emperyalizm sadece içi boş bir slogana dönüşür.
Emperyalizm ve anti-emperyalist mücadele-2 Emperyalizm ve savaş
Her türlü savaşa karşı çıkmak, sınıflı bir toplumda yaşadığımız gerçeğini ve işçi sınıfının verdiği en büyük savaşın sınıf savaşı olduğunu göz ardı etmek anlamına gelir. Bu tutum, işçi sınıfının kapitalist düzene karşı son derece haklı olan mücadele ve savaş hakkını da reddetmek demektir. Bu ise insanlığın kurtuluşuna set çekmekten, bu kölece düzene boyun eğmekten, emperyalist-kapitalist sistemin dünyayı felaketlere sürüklemesine seyirci kalmaktan başka bir anlama gelmez.
Emperyalizm ve anti-emperyalist mücadele-1
“Emperyalizm, kapitalist sistemin zorunlu olarak vardığı bir üst aşamadır. Saldırgan ve yayılmacı bir dış politika tercihi değildir. Can çekişen kapitalizmin ömrünü uzatabilmek için, sistemin iç çelişkilerinin ürünü olan krizlerini dünya ölçeğine yayarak yönetme biçimidir.”