Cumartesi, Kasım 21, 2026

Avrupa’da kabaran isyan dalgası grevlerle büyüyor

Sadece Avrupa’ya değil dünyanın birçok ülkesine de yayılan eylem dalgasını, insanlığın silahlanma, sefalet, faşizm, savaş ve soykırım üreten kapitalist sistemle yola devam edemeyeceğinin somut göstergesi saymak gerekiyor.

Avrupa’da bir hayalet dolaşıyor…

Geleceği karartılan gençlik, ağır ve güvencesiz çalışma koşullarına mahkûm edilip sosyal hakları gasp edilen işçi sınıfı, çifte sömürü ve baskı altında ezilen kadınlar ile sefaletin ve çaresizliğin girdabına sürüklenen diğer toplumsal kesimler alanları, meydanları dolduruyor.

İçi boş talepler, sahte vaazlar

BM, “genel insanlık değerlerini savunma” iddiasıyla kurulmuş bir örgüt. Bu misyona göre savaşları durdurmak, militarist saldırganlığı mahkûm etmek, soykırımcılara yaptırım uygulamak, silahlanma yarışına set çekmek için en azından çaba harcıyormuş gibi bir görüntü sunması gerekirdi. İnsanlığın geleceği açısından tehdit oluşturmaya başlayan iklim sorunu, yapay zekanın kontrolsüz gelişimi gibi ciddi tehlikelere karşı sözde de olsa önlem alma arayışına girerdi. Ama görüntüyü bile kurtaramadı, Genel Kurul utanç verici rezilliklere sahne oldu.

Arjantin’de emekçiler sosyal yıkıma karşı direniyor

Milei emekçilerin boğazını sıkan politikalarda ısrar ediyor. İşçi sınıfı ve emekçiler ise kararlılıkla direniyorlar. Daha önce birçok devlet başkanını kovan Arjantinli işçi ve emekçiler, Milei gibi bir faşiste de uzun süre katlanmayacaklarını ortaya koyuyorlar.

Göçmenler, devletler ve ırkçılar

İnsanların savaşlardan, çatışmalardan, “doğal” afetlerden kaçıp daha iyi bir yaşam arayışına girmeleri haklı ve meşrudur. Ancak emperyalist-kapitalist sistemin bu kadar barbarlaştığı bir süreçte, yazık ki göç, halkların derdine derman olmuyor ve olmayacak.

Avrupa’da silahlanma yarışı

“Avrupa halkları için belirginleşmeye başlayan savaş tehdidine karşı etkili bir çıkışın geliştirilebilmesi için işçi sınıfının örgütlü bir güç olarak mücadele alanlarına çıkması gerekiyor.“

DÜNYA / Tüm Yazılar

Bangladeş’te halk isyanı

SYRIZA deneyimi…

Beş kıta, tek sınıf!

KAPAK

Ölüm ve sömürü düzenini yıkacağız!

Artık yeter! İşçi ölümlerinin kader, fıtrat ya da talihsizlik olarak nitelenmesine izin vermeyeceğiz. İşçilerin acısını birkaç günlük açıklamayla geçiştirenlere, sorumluları koruyanlara, öfkemizi unutturmaya çalışanlara boyun eğmeyeceğiz.

29 Kasım miting çağrısı üzerine…

Bugün de somutlaşan miting çağrısı karşısındaki yaklaşımımız aynıdır. Tabanın inisiyatifini ve hareket kabiliyetini açığa çıkarmak elbette yalnızca bir miting çağrısı yapmakla mümkün değildir. Esas ihtiyaç, işçi sınıfının tabanda oluşan öfke ve tepkisine eylemli bir biçim kazandırmaktır. Mitinge de öncesi ve sonrasıyla bir bütünlük içinde bakmak gerekir.

“Yaşamak” için örgütlü mücadele şart!

İşçi sınıfımız; azami kâr hırsıyla davranan, alınması gereken önlemleri masraf kalemi olarak gören, üç kuruş daha fazla kazanmak için işçilerin canına kasteden kapitalistleri ancak iş yeri iş yeri, fabrika fabrika örgütlenerek dizginleyebilir. Böylelikle insanca çalışma ve yaşama koşullarını elde edebilir.

Ücret asgari, sömürü azami!

İşçi sınıfı, kapitalistlerin “rekabet”, “sürdürülebilirlik” vb. safsatalarına, “batarız”, “fabrikalar kapanır” yalanlarına göre değil, insanca yaşam ve çalışma koşulları için kendi sınıfsal çıkar ve ihtiyaçlarına göre konumlanmalıdır.

Emperyalizm ve anti-emperyalist mücadele-3

Öncü işçiler, anti-emperyalizmi her zaman sınıf mücadelesi perspektifiyle ele almak zorundadır. Emperyalist sistem, dünya çapında örgütlenmiş kapitalist bir sistemdir ve her ülkedeki dayanağı o ülkenin sermaye sınıfıdır. Dolayısıyla emperyalizme karşı mücadele, işçi sınıfının kendi burjuvazisine karşı yürüttüğü mücadeleden bağımsız düşünülemez. Bu bağ kurulmadığında, anti-emperyalizm sadece içi boş bir slogana dönüşür.

Emperyalizm ve anti-emperyalist mücadele-2 Emperyalizm ve savaş

Her türlü savaşa karşı çıkmak, sınıflı bir toplumda yaşadığımız gerçeğini ve işçi sınıfının verdiği en büyük savaşın sınıf savaşı olduğunu göz ardı etmek anlamına gelir. Bu tutum, işçi sınıfının kapitalist düzene karşı son derece haklı olan mücadele ve savaş hakkını da reddetmek demektir. Bu ise insanlığın kurtuluşuna set çekmekten, bu kölece düzene boyun eğmekten, emperyalist-kapitalist sistemin dünyayı felaketlere sürüklemesine seyirci kalmaktan başka bir anlama gelmez.

Emperyalizm ve anti-emperyalist mücadele-1

“Emperyalizm, kapitalist sistemin zorunlu olarak vardığı bir üst aşamadır. Saldırgan ve yayılmacı bir dış politika tercihi değildir. Can çekişen kapitalizmin ömrünü uzatabilmek için, sistemin iç çelişkilerinin ürünü olan krizlerini dünya ölçeğine yayarak yönetme biçimidir.”

1-15 Kasım 2026

SAYI 091