Biz sustukça onlar büyüyor!

Bu şiddetin, baskının, sömürünün ve mobbingin kaynağı sermaye düzenidir. Biz bu düzene karşı sessiz kaldıkça onlar büyüyor. Baskı artıyor, sömürü derinleşiyor. Mobbinge, baskıya ve sömürüye karşı birleşelim. Sermayeyi değil gücümüzü büyütelim.

Fabrikalarda, işyerlerinde yaşadığımız en büyük sorunlardan biri baskı ve mobbing. Sorun ilk işe girerken başlıyor. “Evli misin?”, “Evlenmeyi düşünüyor musun?”, “Çocuk var mı?” yoksa “Çocuk düşünüyor musun?” gibi… Hemen ardından “Bu yoğun tempoda çocuk hastalandı, bırakacak yer bulamadım gibi gerekçelerle izin istemeye gelme” diyen tehditli konuşmalarla devam ediyor. Kriterlere uygunsan işbaşı yapabiliyorsun.

Hatırlanırsa, büyük çoğunluğu kadın işçilerden oluşan Novamed fabrikasında kadınların hamile kalması bile sıraya konulmuştu. Sırası belirlenen kadın belirlenen ayda hamile kalmadıysa sırası geçiyor, bir dahaki sıralamayı beklemesi gerekiyordu. Bu ve benzeri baskı yöntemleri hemen tüm işyerlerinde karşımıza çıkıyor.

Plascam fabrikasında bir kadın işçi doğum izni biter bitmez işten atıldığını öğrenmişti. Demirören Medya’da, Amazon’da kadınlar hamile oldukları anlaşılınca işten çıkarıldılar. DIGEL Tekstil’de tuvalet sürelerinin not edilmesi, Smart Solar’da hamile kadınlardan ultrason kaydı istenmesi gibi yöntemler uygulanıyor.

Dardanel fabrikasında da işçiler benzer sorunlar yaşıyor. Yanlarında su ve yiyecek getirmeleri yasak. Suyu gizli içiyorlar. İşçi kadınlar çocuklarına, kardeşlerine kendi yemeklerinden artırdıkları meyve, tatlı vb. götüremiyorlar. En onur kırıcı uygulamalardan biri de çantalarının aranması. Kadın güvenlik görevlisi olmadığı için işçi kadınlar birbirlerinin çantasını aramak zorunda kalıyor. Kendi yerlerine birisini bulmadan tuvalet ihtiyaçları için çıkamıyorlar.

Entes Elektronik fabrikasında regl döneminde kendi aralarında ped alışverişi yapan kadınlar hakkında tutanak tutuldu.

Panasonic fabrikasında da benzer durumlar yaşanıyor. İşçi kadınların tuvalet süreleri dakika dakika takip ediliyor. Gün içinde kaç kez gittiği kayıt altına alınıyor. İki kadının aynı anda lavaboya gitmesi yasak. Molalardan yarım saat önce ve sonra da lavaboya gitmek yasak.

Fabrikalarda konuşmak yasak, tuvalet ihtiyacı sınırlı, regl dönemi izin yok. Evlenmek, hamile kalmak yasak. Hasta olsan da, çocuğunu bırakacak yerin olmasa da üretime devam etmek zorundasın. Kadınların çoğu  zaten  daha düşük ücretlerle, daha kötü koşullarda ve güvencesiz olarak çalışıyor. Bunlara hakaret, küçük görme, kimi zaman taciz ve benzeri aşağılayıcı sorunlar ekleniyor.

Sorunlar saymakla bitmiyor. Sermaye düzeninin tek derdi üretimin aksamadan tıkır tıkır işlemesi, çarkların bir saniye bile durmaması. İşçileri makinelerin bir parçası olarak görüyorlar ve kâr oranlarını artırmak için cinsiyetçi uygulamalardan faydalanıyorlar.

Bu şiddetin, baskının, sömürünün ve mobbingin kaynağı sermaye düzenidir. Biz bu düzene karşı sessiz kaldıkça onlar büyüyor. Baskı artıyor, sömürü derinleşiyor. Mobbinge, baskıya ve sömürüye karşı birleşelim. Sermayeyi değil gücümüzü büyütelim.