Arjantin’de emekçiler sosyal yıkıma karşı direniyor

Milei emekçilerin boğazını sıkan politikalarda ısrar ediyor. İşçi sınıfı ve emekçiler ise kararlılıkla direniyorlar. Daha önce birçok devlet başkanını kovan Arjantinli işçi ve emekçiler, Milei gibi bir faşiste de uzun süre katlanmayacaklarını ortaya koyuyorlar.

Arjantin Kasım 2023’ten beri Javier Milei adlı bir faşist tarafından yönetiliyor. İşçi ve emekçilere düşmanlığını gizleme gereği dahi duymayan Milei, Epsteincı Donald Trump’a yakın olduğu kadar soykırımcı Netanyahu’nun da hayranıdır. 

Bu faşistin başa geçebilmesinin temel nedeni, Arjantin ekonomisinin yüzde 200’lere ulaşan enflasyon batağına saplanması oldu. İşçi sınıfı ve emekçiler ile ilerici-devrimci güçlerin mücadelesi gidişatı değiştirmeye yetemediği için Milei’nin yolu açıldı. Zira kitlelerin mücadelesi köklü dönüşümler yapabilecek devrimci bir alternatif geliştiremedi. Diğer düzen partileri ise halk nezdinde yıpranmıştı. Ancak enflasyonu düşürme vaadine kanarak Milei’yi seçenler yağmurdan kaçarken doluya tutuldular. Çünkü enflasyonu düşürmek için alınan her tedbirin faturası geniş işçi ve emekçi kitlelere ödettirildi.

Arjantinli kapitalistlerin bu azgın temsilcisi, seçim döneminde elinde elektrikli bir testere ile meydanlara çıktı ve “gereksiz masrafları” keseceğini vaat ederek oy topladı. İlk yaptığı şeylerden biri eğitim, sağlık, kültür ve çevre gibi bakanlıkları kapatmak oldu. On binlerce kişinin çalışma ile bağını bir “testere vuruşu”yla kesti.

Neoliberal politikalar izleyen tüm kapitalist hükümetlerin ilk hedefi çalışanların reel gelirini düşürmek olur. Türkiye’de Erdoğan-Bahçeli rejiminin asgari ücreti açlık sınırının altına çekmesi gibi, Milei rejimi de Arjantinli işçi ve emekçilerin reel gelirini dramatik bir şekilde düşürdü.  Sosyal harcamaları “gereksiz” masraf sayan neoliberal zihniyet sağlığı ve eğitimi paralı hale getirdi. Bunlara temel gıda maddeleri, barınma, ulaşım gibi diğer temel ihtiyaçlara zamlar eklendi.

Böylece işçi sınıfı ve emekçilerin reel gelirlerinde yüzde 40’ları aşan kayıplar yaşandı. On milyonlarca emekçi sefalet çukuruna itildi. Toplumun önemli bir çoğunluğu borçlanarak hayatını sürdürmeye mahkum edildi. Gıda ve fatura için borçlanma oranı o kadar arttı ki, “borçlu aileler” artık eylem alanlarına çıkıp saldırı politikalarını protesto ediyorlar.

Aşırı sağcı hükümetin saldırısı ekonomik kayıpların çok ötesine geçti. Onaylanan “Çalışma Reformu Paketi”, işçi ve emekçilere dönük kapsamlı bir saldırıdır. Bu saldırı ile kritik sektörlerde grev yapma hakkı büyük ölçüde kısıtlandı. Günlük çalışma süresinin 8 saatten 12 saate çıkarılmasının önü açıldı. Şirketlerin kıdem tazminatı yükümlülükleri düşürülüp deneme süreleri uzatılarak işten çıkarmalar kolaylaştırıldı. İşçilerin haksız fesih durumlarında işverenlere dava açmalarına sınırlamalar getirildi.

Mücadele deneyimi zengin olan Arjantin işçi sınıfı elbette bu saldırıları sessizce sineye çekmedi. Bu pervasız saldırganlığa karşı dört kez genel greve çıkan işçi sınıfı, kapitalistlerin azgın temsilcisi Milei rejimiyle kavgaya tutuştu. Bu süreçte birçok sokak eylemi gerçekleştirildi. Yolları bloke eden emekçiler, saldırıların geri çekilmesini talep ettiler.

Hakkını arayan maden işçilerine polisini saldırtan saray rejimi gibi, aşırı sağcı Milei de emekçilerin mücadelesini zorbalıkla karşıladı. İşçi ve emekçilerin üzerine kolluk kuvvetlerini sürdü. Polisin tazyikli su, gaz ve coplu saldırılarına karşılık veren işçi ve emekçiler, duruşlarıyla eylem yapmanın, hak aramanın, emekçi düşmanı politikalara karşı direnmenin meşru olduğunu gösterdiler.

Trump, Erdoğan, Netanyahu gibi sermaye temsilcilerinden biri olan Milei, saldırganlıkta ısrar ediyor. Kapitalizmin kriz dönemlerinin öne çıkardığı bu azgın tiplere geri adım attırmak için kararlı, kitlesel ve uzun soluklu mücadelelerin örgütlenmesi gerekiyor. Hakkını arayan emekçilere ve muhaliflere saldırıda sınır tanımayan bu rejimlerle baş etmenin tek yolu, kararlı bir sınıf kavgasına hazırlanmak ve örgütlü mücadeleyi yükseltmektir.

Milei emekçilerin boğazını sıkan politikalarda ısrar ediyor. İşçi sınıfı ve emekçiler ise kararlılıkla direniyorlar. Daha önce birçok devlet başkanını kovan Arjantinli işçi ve emekçiler, Milei gibi bir faşiste de uzun süre katlanmayacaklarını ortaya koyuyorlar.