Smart Solar direnişinin kazanması tüm işçi sınıfının kazanması manasına geliyor. Kendi sınırlarını aşamayan sınıf mücadelesi için önemli bir çıkışı haline getirmek ise yalnızca Smart işçisinin direnç ve kararlığına bağlı değil. Geniş sınıfı bölüklerini harekete geçirme görevi hepimizin omuzlarında duruyor. “Sınıfa karşı sınıf” perspektifiyle mücadeleyi hep birlikte omuzlayalım!
Smart Solar’da öncü işçilerin işten atılmasıyla eyleme geçerek başlattığı mücadele sözlü ve yazılı anlaşmayla sonuçlanmıştı. Kötü çalışma koşullarına karşı biriken öfke, kapitalistin sözleşmeden kaynaklı zammı vermemesi ve sarı sendika TES-İŞ’in yıllardır yaptığı gibi buna karşı mücadele etmek yerine işçileri hak gaspına ikna etme çabası öncü işçilerin müdahalesiyle direnişe dönüştü. İşçiler yaşadıkları sorunlara ve icazetçi-uzlaşmacı sendikal anlayışa karşı kararlılığını ortaya koydu ve istifa ederek DİSK Enerji-Sen’de örgütlendi. 11 Eylül’de başlayan dört günlük direnişin sonucunda yapılan anlaşma bazı sorunları sürece bırakıyor olsa da işçiler açısından sendikal iradelerinin fiilen tanınması ve kapitalistin bazı sözler vermesinin sağlanması açısından bir kazanımdı.
Ancak beklendiği gibi Smart kapitalisti sendika ile yapılan görüşmelerde dayatmalarda bulundu ve verdiği sözlerden caymaya çalıştı. 8 Ekim’de atılan işçiler direniş çadırını kurduğunda ise 74 işçi daha işten çıkarıldı. Bu saldırı işçilerin mücadeleyi daha da büyütmesine yol açtı, fabrika önü eylem alanına çevrildi. Her gün Aliağa Organize Sanayi Bölgesi’nde yürüyüşler gerçekleştirildi. Sarı sendika TES-İŞ’in yetkisinin düşmesi kutlandı, Aliağa Demokrasi Meydanı’nda miting yapıldı.
Mücadelenin bu ikinci raundu, ilkinden çok daha zorlu ve karmaşık geçiyor. Sermayenin saldırıları, 74 işçiyi hiçbir dayanağı olmadan işten çıkaracak kadar pervasızlaşmış durumda. Enerji-Sen’in yasal prosedür uyarınca Kasım ayının başında yetki alması gerekiyor. Ancak kapitalist düzende sermaye sınıfının çıkarlarını gözeten yasaların uygulanışı, en temel sendikal hakların kullanılmasını bile güçleştiriyor. Üstelik AKP’nin tek adam rejiminde mesele yalnızca yasaların sermaye lehine olmasıyla da sınırlı değil. Mevcut yasalar ve hukuki güvenceler, gerektiğinde açıkça yok sayılıp çiğnenebiliyor.
İşçiler bir yandan yönetim tarafından ekmekleriyle tehdit edilirken, diğer yandan MHP ve Ülkü Ocakları işçileri arayarak, Enerji-Sen’den istifa etmeleri koşuluyla işe geri alınabileceklerini söylüyor. Smart işçisinin, kapitalist düzende sınıfsal ayrımların üzerini örtmek ve işçi sınıfını bölmek için kullanılan şoven-milliyetçi yalanlara aldanıp mücadeleden vazgeçmesi umuluyor. Ancak Smart yönetiminin ve yandaşlarının hesabı tutmuyor. Smart işçisi direniyor!
Tüm mücadele süreçlerinde olduğu gibi Smart’ta da direniş ileri adımların yanında eksikleriyle birlikte sürüyor. İç örgütlenmenin kuvvetlendirilmesi, yaşanan sürecin sınıf mücadelesindeki yerinin anlamlandırılması, işçilerin kısa sürede elde ettiği deneyimin eğitimlerle geliştirilmesi, işçi sınıfının en azından ileri kesimlerinin mücadeleye desteğinin sağlanması, DİSK’in harekete geçirilmesi gibi sorunlar önümüzde duruyor. Şüphesiz bu noktada Enerji-Sen ve Birleşik Metal-İş ile birlikte tüm emek dostlarına ve devrimci yapılara çok iş düşüyor.
Bu konularda atılacak adımlar, zorlu ve karmaşık bu ikinci rauntta işçilerin iradesini kuvvetlendirecek, verilen mücadelenin kararlılığını pekiştirecektir.
Smart Solar direnişinin kazanması tüm işçi sınıfının kazanması manasına geliyor. Kendi sınırlarını aşamayan sınıf mücadelesi için önemli bir çıkışı haline getirmek ise yalnızca Smart işçisinin direnç ve kararlığına bağlı değil. Geniş sınıfı bölüklerini harekete geçirme görevi hepimizin omuzlarında duruyor. “Sınıfa karşı sınıf” perspektifiyle mücadeleyi hep birlikte omuzlayalım!